Wie ben ik?

Ik ben Laura De Winter. Eerst en vooral ben ik mama. Ik heb een tienerdochter en een zoon van 9 jaar. Drie jaar geleden ben ik gescheiden en ondertussen heb ik een nieuwe vriend waarmee ik samen met de kinderen en onze hond woon op een appartement in Lier.

De combinatie van co-ouderschap, een nieuwe vriend, twee kinderen, een hond en een klein appartement is niet altijd vanzelfsprekend. Maar ik kan wel zeggen dat het mijn leven interessant houdt.

En dat is nu net waar ik de laatste jaren heel bewust mee bezig ben. Mijn leven. Ik voelde dat ik echt nood had om terug te keren naar de essentie van het leven. En nu ben ik op het punt gekomen dat ik mijn zoektocht naar een simpel(er) leven graag met jullie wil delen. Ik ben ervan overtuigd dat dit een inspiratie kan zijn voor mensen die ook in deze zoektocht zitten.

Ik heb 10 jaar gewerkt als fotograaf. Door de scheiding waar ik drie jaar geleden ben doorgegaan, geraakte ik tijdelijk even uitgeblust en heb ik een pauze ingelast. Ik moest even herbronnen en de tijd nemen om mezelf te helen, alvorens ik de momenten van anderen op een oprechte manier kon vastleggen.

Ikzelf ben iemand die snel overweldigd geraakt van de duizenden prikkels uit de maatschappij. Ik word dan overspoeld met online tips en goed bedoelde adviezen uit mijn omgeving. Maar deze informatie uit alle hoeken en kanten, zorgt alleen nog maar voor meer prikkels. Ik ben echt bewust gaan kiezen om het allemaal wat te vertragen en simpeler te houden. Ik ben van nature iemand die echt kan genieten van rust en deze rust ook nodig heeft, omdat ik alleen dán echt kan voelen wie ik ben, waar ik voor wil staan en wat mijn doelen zijn. Ik moet echt bewust de ruis van de snel draaiende maatschappij en de stress uit de omgeving filteren.

Ik heb mij de laatste jaren echt gefocust op zelfontwikkeling. Aan de hand van spiritualiteit, zelfzorg en coaching. Ik heb me bewust gedurende de voorbije drie jaar laten begeleiden, want het is belangrijk om te begrijpen dat je dit niet alleen hoeft te doen. Ik ben terug dichter bij mezelf gekomen en heb mijn doelen eens grondig herbekeken. Ik weet nu dat ik op een punt ben gekomen dat ik mensen die in dezelfde zoektocht zitten als ik, oprecht kan helpen en begeleiden. Het mooie hieraan is, dat ik terug de passie voor de fotografie heb ontdekt en dat ik deze passie kan gebruiken om mensen terug dicht bij zichzelf te brengen. Ik noem mezelf dan ook graag ‘coach’ in plaats van fotograaf. Omdat de fotografie voor mij een middel is om mensen terug op het juiste pad te brengen, maar dat het doel van wat ik doe het coachen is. Ik maak mensen bewust van de schoonheid die ze in zich hebben, zowel vanbinnen als vanbuiten. Ik leer mensen terug van zichzelf te houden. En als er 1 ding is wat ik heb geleerd, is dat alles start vanuit zelfliefde.